اینجا..
سرزمین واژه های وارونه است
جایی که گنج " جنگ " میشود
درمان " نامرد " میشود
قهقه " هق هق " میشود
اما دزد همان " دزد" است
درد همان " درد " است
و گرگ همان " گرگ".
میخواهــــَم گریهــــ کنم
اما نگاهـــــَت راه اشکـــ هایم را سَد کرده
مگر تو نرفته بودی؟؟؟
پس به گریه هایَــــــــم چکار داریــــ ؟؟؟؟
چگونه میتوانم از تو دست بکشم
وقتی....
تمام خلاء های وجودم
هرشب تو را صدا میزنند ؟؟؟
اَز نـَــفَس اُفتـــاده ام
اَز بــــَس به دنبالِ ســــــَرابِ عشـــــقِ تـــُو دویدم
بودنمــ را جدی نگیــــر
مــــنـــ هنوز همــــان شبحی هستمــ
کهـ هرشب....در دلـــ
رویــــای داشتـــنـــ تــــو را رنگــــ میزند...!!!
تنهاییم را باور نداری؟؟
وقتی که خودت ....موقع رفتن
شیشه قلبم را بر سر راه شکستی
دیگر کسی جرات نکرد از روی شیشه خرده ها عبور کند
تا به دستان من برسد...!
وُجودم تُو را میجویَد
دَر پَسِ کُدام پَرده ی نور ایستاده ای کِه پِیدایَت نمیکُنم؟
در آغــــــــاز
حرف هایــت تیــــر نگاهــــم را خشکاند...
و من نمیدانســــــــتم
داشتنت می ارزد بـــه سالهـــــــا خشکسالـــــــــــی
زندگیــــــــم!
آنقدر برو تا به بی نهایت برسی
به دنبال چه میگردی؟؟؟
وقتی نگاهت را نزد من جا گذاشته ای....
دوســـــــتت دارمـــــــــ
زیرا میدانم در هر کوره راهی از نفس افتادم
یک بار دیدنت....یک بار شنیدن صدایت
شروعی دوباره است برای من...!
ابرها حسادتشان شد به عشق پاکمان
چطور دلت آمد این احساس را به زباله دان قلبت بسپاری؟؟
آن را بازیافت کن
مَـــــــن چِشــــــــــم بِراهَــــــــــــم
آنقدر میروم
تــــــــــــا دوریم بر دلـــت سنگینی کند
هروقت دلــت برایــــم تنگ شد
سراغم را از پرســــتو ها بگیـــــــــــــــــــر...
نــَـمـَــکــ بَـــر زَخمــَم نَپـــــــاش
یادَت باشَـــــــــــــــــــــــد
این نَـــمَـــــکـــ هـــارا از سـَـــرِ سُـــفره ی دِلِ
مَـــــن بَــــرداشتی...!!
موقع آمدنت در راه
سوغاتی از گلهای بهار برایم بیاور
تا فراموشم شود
خاطره ی آن همه پاییز خیس...
با تو بودن همیشه پر معناست
بی تو روحم گرفته و تنهاست
با تو یک کاسه آب،یک دریاست
بی تو دردم به وسعت صحراست
با تو بودن همیشه پر معناست
بیا باران
اگرچه ما زمینی ها خیانت پیشه و گمراه و بیماریم
اگرچه گاه عاشق گاه بیزاریم
ولی لب تشنه ایم و پاکیت را دوست میداریم
به امید تو و باریدن تو دانه میکاریم
بیا باران...
قصه از حنجره ایست که گره خورده به بغض
یک طرف خاطره ها....یک طرف فاصله ها
در همه آوازها...حرف آخر زیباست
حرف من دیدن پرواز تو در فرداهاست
یکی دو قدم دیگر که برداری میرسی به انتهای رابطه
حالا هی عجله کن برای رسیدن
آنجا اشک خیرات میکنند و حسرت
خبری نیست....ندو...!!!!
چــــِـــه تَلـــــخ است
پَس از سالــــــها جُستُجــــــو
نیمه ی گُمشـــــده ات را کامــــــل بیابی....!!!
و کم کم یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی
که محکم باشی
پای هر خداحافظی
یاد میگیری که خیلی می ارزی....!
به گمانم "یادت" پنجره ی احساسم را میکوبد
چرا که در دلم هوای دلتنگی موج میزند
مَــــــــن بِــــه رَفتَــــــــن عادَت نَداشتَــــــــــم
تُـــــــو بَندِ کَــــفش هایــــَم را مُحکـــــَــــم
کـــــَــــردی
تـــــو یــادتـــــ ـــ ـ نیستــــــــ
ولـــــیـــ مــــنـــــ ــــ ــ ـ
خـــوبــ بهـــ ــ ـ خـــاطر دارمــــــ
کهـ برایـــ داشتنتــــ دلیـ را بهــ دریا زدم
کهــــــ از آبــــــ ـــ ــ ـ واهمهــــ داشتــــ
تازه دارم حکمت بازی های کودکی ام را میفهمم
زوووووووووووووو.....
تمرین این روزهای نفس گیر بود...!
آن روز تازه فهمیدم در چه بلندایی آشیانه داشتم...
وقتی از چشم هایت افتادم
هنوز دست و پای دلم درد میکند
چقدر شکستن سخت است وقتی تو داری نگاه میکنی...!
کوچکتر که بودیم ایمانمان بزرگتر بود
بادبادک که میساختیم تردید نداشتیم که مبادا باد نباشد...
من در اندیشه آن ایمانم
خُـــــــدایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
دَستـــــانی را دَر دَستـــــــانــــَـــــم قَرار بِـــــده
کِـــه پاهایَــــــش با دیگـــــَـــــری پیش
نـَــــرَود....!!